Pokuta

2 czerwca 2012 • przez Adwentyści Poznań • w Artykuły

TEZY NA TEMAT SPRAWIEDLIWOŚCI Z WIARY – część VII – POKUTA

„Pokuta jest smutkiem z powodu grzechu i odwróceniem się od niego. Pokuta jest darem, tak więc smutek z powodu grzechu i odwrócenie się od niego jest również darem”.

Pewnego razu, będąc już kaznodzieją, zapytałem innego kaznodzieję: „Co mówisz komuś, kto pyta cię, co zrobić, aby być zbawionym?”. Był to bezpieczny sposób przedstawienia mojego problemu w tym temacie. „Mówię mu, aby pokutował” – odpowiedział. „A co w sytuacji, gdy zapyta, jak pokutować?”. „Pokuta jest żalem z powodu twoich grzechów i odwróceniem się od nich”. Na to zapytałem: „W porządku, ale jak możemy odwrócić się od swoich grzechów?”. „Pokutując odwracasz się od swoich grzechów”- odpowiedział. „Chwileczkę. Chcesz mi powiedzieć, że sposobem odwrócenia się od grzechów jest odwrócenie się od grzechu, a sposobem pokutowania jest pokutowanie?” – zapytałem. „Tak jest, to właśnie chciałem powiedzieć” – stwierdził mój rozmówca. Klasyczną definicję na temat pokuty znajdujemy na 17 stronie książki Droga do Chrystusa: „Prawdziwa pokuta obejmuje serdeczny żal za grzechy i odwrócenie się od nich”. W swoich rozważaniach na ten temat w poprzednich latach zapomniałem, że pokuta jest darem. Pokuta nie jest czymś, co sami osiągamy – jest czymś, co otrzymujemy. Sami nie możemy spowodować prawdziwego żalu. Jest on darem od Boga.

Darem jest również odwrócenie się od grzechów. Przychodzimy do Jezusa, aby pokutować. Paweł w Liście do Rzymian 2,4 mówi, że to dobroć Boża prowadzi nas do pokuty. Całkowicie rozpoznajemy ohydę grzechu, gdy uświadamiamy sobie miłość Jezusa. Gdy studiujemy życie Jezusa i rozmyślamy nad Jego ofiarą na krzyżu, nasze serca są złamane i doświadczamy prawdziwej pokuty. Grzech nie jest dla nas dalej atrakcyjny. Gdy nasze serca są zmienione, to postępowanie również ulega zmianie i otrzymujemy dar pokuty, która nie jest naszym dziełem, lecz Bożym. Naszym udziałem jest zawsze przyjście do Jezusa, a On dokona reszty.

„Smutek według świata, to smutek spowodowany złamaniem prawa i faktem, że zostaliśmy na tym przyłapani. Smutek według Boga, to smutek spowodowany złamaniem serca i zranieniem naszego najlepszego Przyjaciela”.

Czy kiedykolwiek jechałeś samochodem szybciej, niż 100 km na godzinę? Czy kiedykolwiek byłeś zatrzymany, aby otrzymać mandat? Czy było ci przykro z tego powodu? Czy było ci przykro, że zostałeś złapany, czy że jechałeś za szybko?

Biblia mówi o dwóch rodzajach „żalu”. „Albowiem smutek, który jest według Boga, sprawia upamiętanie ku zbawieniu i nikt go nie żałuje; smutek zaś światowy sprawia śmierć” /2 Koryntian 7, 10/. Tak więc jest smutek Boży i światowy. Pierwszy jest sprawą kontaktów, drugi ogranicza się do postępowania. Pierwszy zmienia twoje życie; drugi zmienia tylko twoje postępowanie, a przez to jest tymczasowy. Pierwszy jest konieczny w życiu chrześcijanina; ten drugi nie jest warty złamanego grosza. Tylko u stóp Jezusa przeżyjemy prawdziwy żal za grzechy, który połączony jest w wyrzeczeniem się grzechu.

Jak często smucisz się z powodu swojego stanu u tych przebitych stóp?

Opracowanie na podstawie M. Vendena