Przebaczenie

2 czerwca 2012 • przez Adwentyści Poznań • w Artykuły

TEZY NA TEMAT SPRAWIEDLIWOŚCI Z WIARY – część VIII – PRZEBACZANIE

1. Jedynym grzechem, który nie może być przebaczony to ten, za który nie pokutujemy i nie prosimy o przebaczenie.

Pewnego dnia mała dziewczynka ze łzami w oczach powiedziała mi: „Myślę, że popełniłam grzech nieprzebaczalny”. Wielu ludzi ma ten sam problem. Grzech nieprzebaczalny. To może nas prowadzić do obrazu rozgniewanego Boga, mówiącego: „Tym razem posunąłeś się za daleko”. Chrześcijanie obawiają się przekroczenia granicy za którą nie działa, w ich pojęciu, Boża łaska.

Kobieta złapana na cudzołóstwie była przekonana, że poszła za daleko w swoim postępowaniu. Z opuszczona głowa i oczyma wlepionymi w ziemię, cicho czekała na kamienie, które polecą w jej kierunku. Była zdumiona odkrywając, że ciągle były przed nią otwarte drzwi łaski. Nie została potępiona. Bóg dalej oferował jej swoje przebaczenie i moc.

Co to oznacza zgrzeszyć przeciwko Duchowi Świętemu? Po prostu to: Jeżeli dzieło Ducha Świętego polega na przekonaniu człowieka o grzechu (patrz: Jan 16,8.9) i jeżeli każdy rodzaj grzechu może być przebaczony, to grzechem przeciwko Duchowi Świętemu będzie odrzucenie Jego przekonania i odrzucenie możliwości pokuty. Przebaczenie jest warunkowe. Jakie są warunki przebaczenia? Powiedziono nam, że „jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości” (1 Jana 1,9). Tak więc nieprzebaczalnym grzechem może być każdy grzech, którego nie wyznamy i nie prosimy o przebaczenie.

Nie ma znaczenia kim jesteś i co uczyniłeś. Jeżeli przyjdziesz do Jezusa dzisiaj, poprosisz o Jego przebaczenie, przyjmiesz dar pokuty i przebaczenia, wtedy stanie się ono twoim udziałem. Chrystus cieszy się, gdy przychodzimy do Niego takimi, jakimi jesteśmy, bezsilni i uzależnieni. Możemy do niego przyjść ze wszystkimi naszymi słabościami, głupotą i grzesznością i upaść ze skruchą do Jego nóg. Pragnie On wziąć nas w ramiona swej miłości, zabliźnić nasze rany i oczyścić z wszelkiej nieczystości.

2. Przebaczenie nie jest dobrem dla grzesznika, dopóki nie jest przez niego przyjęte.

Bóg ma tak wielki respekt dla naszej wolnej woli wyboru, że nie wymusi On na nas swojego przebaczenia. Bóg oferuje je za darmo i zachęca nas, abyśmy je przyjęli. Jednak ostateczna decyzja należy do nas. Możemy odrzucić Jego przebaczenie, jeżeli taka będzie nasza wola.

3. Ci, którym przebaczono więcej będą bardziej kochać. Ci, którzy bardziej kochają, będą bardziej posłuszni.

Czasami ludzie pytają: „Czy ciągłe przebaczanie nie prowadzi do swobodnego traktowania grzechu?” .Czy uczenie o nieograniczonym Bożym przebaczeniu doprowadzi nas do lekceważenia Bożej łaski? Boże przebaczenie jest bezgraniczne. Jednak nie prowadzi to do swobodnego grzeszenia, ponieważ komu dużo przebaczono mocno kocha. Im więcej kochasz, tym bardziej jesteś posłuszny. To jest właśnie takie proste.

4. Przebaczenie jest za darmo, ale nie ono tanie, kosztowało życie Bożego Syna.

W książce Nauki z Góry Błogosławieństw czytamy: „Odpuszczenie Boże nie jest tylko aktem prawnym, przez który uznaje On nas za wolnych od potępienia. Bóg nie tylko odpuszcza grzech, ale tez uwalnia nas od niego. Wielka zbawienna miłość przemienia serce”. Przebaczenie jest więc odnowieniem kontaktów z Osobą. Jest transakcją miłości. O ile bardziej będziemy cenili sobie dar, jak również Dawcę, jeżeli jest On dla nas Kimś ważnym.

Uświadom sobie teraz, jak dużo zapłacono, aby zaoferować Ci zbawienie.

Opracowanie na podstawie M. Vendena