Obejrzyj piąty z siedmiu filmów w serii „Słowo Boże w pigułkach wideo” i w pięć minut dowiedz się jak brzmi biblijny Dekalog i czy nadal obowiązuje.

Dekalog jako ewangelia

Ludzie epoki burzliwego rozwoju techniki są z jednej strony dumni ze swych osiągnięć, lecz z drugiej strony odczuwają coraz wyraźniej, że ich człowieczeństwu zagraża niebezpieczeństwo. Nie kontrolowana aktywność może szybko i bez trudu  pozbawić człowieka tych wartości wewnętrznych, które wyróżniają go spośród innych żywych stworzeń. Coraz rzadziej człowiek ulega utopii, że sama zmiana struktur społecznych zapewni mu szczęście.

Wielu ludzi ponownie uświadamia sobie, że chcąc realizować nakaz: „człowieku, bądź człowiekiem”, musi zwracać się do Bożego objawienia. Spiżowym zaś fundamentem tego objawienia jest dekalog, traktowany jako jądro biblijnych reguł życia. Reguł, które obejmują powinności wobec Boga, bliźniego i samego siebie. Niestety, wielu chrześcijan, a nawet teologów, nie zdaje sobie sprawy, że dekalog jest nie tylko prawem, ale także dobrą nowiną (ewangelią).

Natomiast fakt, że w chrześcijańskich katechizmach dekalog został skrócony, a mówiąc dokładniej — wręcz okaleczony — to już inny problem. Zaczyna się tam bowiem od słów: „Jam jest Pan, Bóg twój (…). Nie będziesz miał innych bogów obok mnie”. W tym ujęciu przykazania przyjmują wyłącznie charakter przepisów, praw, nakazów czy rozkazów. Stąd już niedaleko do wyobrażania sobie Boga jako surowego pana i władcy, zamykającego człowieka w ustalonych przez siebie wąskich ramach postępowania, a  przekroczenie ich jest karane. Tak naprawdę to dekalog rozpoczyna się od słów: „Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli” (II Mojż. 20,2).

Czytaj więcej…

Pastor Piotr Zawadzki. Tytuł kazania: „Dzień stworzenia”. Tekst wprowadzający do kazania z Ps 8,4-6.

W Internecie, krążą krytyczne słowa pod adresem Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego podważające adwentystyczne stanowisko dotyczące Dekalogu. Tak naprawdę, to nie o Dekalog kruszą się kopie, lecz o Szabat, który jest solą w oku, dla niejednego teologa nie tylko katolickiego. Jednym z nich jest pan Włodzimierz Bednarski a wtóruje mu pan Piotr Andryszczak.[1] Do pontyfikatu Jana Pawła II (JP2) teologowie nie wahali przyznać się do manipulacji, których Rzymski Kościół dokonał na Dekalogu ale czytając posoborowy katechizm nietrudno jest zauważyć, że Kościół ten zmienił retorykę.

Kościół Katolicki nie zmienia się, zmienia tylko retorykę.

Czytając wypowiedzi panów Piotra Andryszczaka i Włodzimierza Bednarskiego, można dojść do wniosku, że to nie tylko retoryka lecz sofistyka. Zwiedzenie polega właśnie na umiejętnym używaniu retoryki, sofistyki i erystyki, czego nie można odmówić tym dwóm panom.

Na początek wyjaśnienie czym różni się sofistyka od retoryki i erystyki:

„Sofistyka to sztuka argumentacji polegająca na używaniu dużej ilości sofizmatów, błędów logicznych czy wieloznaczności w celu udowodnienia poglądu. innymi słowy, jest to świadome dowodzenia fałszywej tezy. zapobieganiu sofizmatom służy jak najrozleglejsze używanie definicji oraz logiki. nazwa pochodzi od sofistów, którzy przywiązywali wielką wagę do języka w argumentacji, niejednokrotnie kosztem zdrowego rozsądku i dochodzenia do absurdalnych wniosków.

 Retoryka to sztuka przemowy, perswazji oraz komunikacji.

 Erystyka to sztuka prowadzenia sporów polegająca na argumentowaniu swojego stanowiska bez względu na jego słuszność. Termin został pierwszy raz użyty przez a. Schopenhauera”

Wróćmy jednak do  Dekalogu. Jak wskazuje nazwa DEKALOG to „Dziesięć Słów”, po hebrajsku Aseret Hadibrot. Grecy przetłumaczyli z hebrajskiego Dekalogos i nie trzeba zbyt wiele wyjaśniać, że chodzi tutaj o „Dziesięć Bożych Przykazań” znanych nam z Biblii ale nie tylko z Biblii, bo także z katechizmów Kościoła Rzymsko Katolickiego, które (katechizmy) z upływem czasu były modyfikowane. Aktualnie Kościół Rzymsko Katolicki opublikował posoborowy katechizm (opracowany po Soborze Powszechnym Watykańskim II) aprobowany przez Jana Pawła II 11 października 1992 r.

Czytaj więcej…

Roman Pawlak. Tytuł kazania: „Inne spojrzenie na trzecie przykazanie”.

DEKALOG, ale KTÓRY?

„Oznajmił wam swe przymierze, gdy rozkazał wam pełnić Dziesięć Przykazań i napisał je na dwóch tablicach kamiennych” (Pwt. 4,13).

Hebrajczycy mówili: aseret ha dewarim; Grecy: deka hremata albo DEKALOGOS (dziesięć stów); my, Polacy: Dziesięć Przykazań Bożych lub DEKALOG. Dziesięć zwięzłych zakazów i nakazów wyrażających wolę Boga i Pana naszego, którego jako chrześcijanie czcimy i któremu służymy z miłości wypływającej z całego serca i całej myśli i z całej siły naszej.

Czytaj więcej…

Co mówił Jezus o…
Dziesięciu Przykazaniach

Około 1500 lat przed przyjściem na świat Chrystusa, kiedy lud Jego wyszedł z niewoli egipskiej, gdzie zapomniał Bożych praw, Bóg ogłosił na Górze Synaj Swój wielki Dekalog. Izrael zgromadzony u podnóża Góry słyszał dokładnie każde słowo, a potem Dziesięć Przykazań wyryte na dwóch kamiennych tablicach Pan wręczył Mojżeszowi, który miał umieścić je w arce (patrz 2 Mojż. 25,16-21). Czytaj więcej…

(Księga Wyjścia 20 rozdział)

I
Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie!

II
Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu tego co jest na ziemi nisko ani tego, co jest w wodach pod ziemią! Nie będziesz oddawał im pokłonu i nie będziesz im służył, ponieważ Ja Pan twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze występek ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia względem tych, którzy Mnie nienawidzą. Okazuję zaś łaskę do tysiącznego pokolenia tym, którzy Mnie miłują i przestrzegają moich przykazań.

Czytaj więcej…