TEZY NA TEMAT SPRAWIEDLIWOŚCI Z WIARY – część VIII – PRZEBACZANIE

1. Jedynym grzechem, który nie może być przebaczony to ten, za który nie pokutujemy i nie prosimy o przebaczenie.

Pewnego dnia mała dziewczynka ze łzami w oczach powiedziała mi: „Myślę, że popełniłam grzech nieprzebaczalny”. Wielu ludzi ma ten sam problem. Grzech nieprzebaczalny. To może nas prowadzić do obrazu rozgniewanego Boga, mówiącego: „Tym razem posunąłeś się za daleko”. Chrześcijanie obawiają się przekroczenia granicy za którą nie działa, w ich pojęciu, Boża łaska.

Kobieta złapana na cudzołóstwie była przekonana, że poszła za daleko w swoim postępowaniu. Z opuszczona głowa i oczyma wlepionymi w ziemię, cicho czekała na kamienie, które polecą w jej kierunku. Była zdumiona odkrywając, że ciągle były przed nią otwarte drzwi łaski. Nie została potępiona. Bóg dalej oferował jej swoje przebaczenie i moc.

Czytaj więcej…

TEZY NA TEMAT SPRAWIEDLIWOŚCI Z WIARY – część VII – POKUTA

„Pokuta jest smutkiem z powodu grzechu i odwróceniem się od niego. Pokuta jest darem, tak więc smutek z powodu grzechu i odwrócenie się od niego jest również darem”.

Pewnego razu, będąc już kaznodzieją, zapytałem innego kaznodzieję: „Co mówisz komuś, kto pyta cię, co zrobić, aby być zbawionym?”. Był to bezpieczny sposób przedstawienia mojego problemu w tym temacie. „Mówię mu, aby pokutował” – odpowiedział. „A co w sytuacji, gdy zapyta, jak pokutować?”. „Pokuta jest żalem z powodu twoich grzechów i odwróceniem się od nich”. Na to zapytałem: „W porządku, ale jak możemy odwrócić się od swoich grzechów?”. „Pokutując odwracasz się od swoich grzechów”- odpowiedział. „Chwileczkę. Chcesz mi powiedzieć, że sposobem odwrócenia się od grzechów jest odwrócenie się od grzechu, a sposobem pokutowania jest pokutowanie?” – zapytałem. „Tak jest, to właśnie chciałem powiedzieć” – stwierdził mój rozmówca. Klasyczną definicję na temat pokuty znajdujemy na 17 stronie książki Droga do Chrystusa: „Prawdziwa pokuta obejmuje serdeczny żal za grzechy i odwrócenie się od nich”. W swoich rozważaniach na ten temat w poprzednich latach zapomniałem, że pokuta jest darem. Pokuta nie jest czymś, co sami osiągamy – jest czymś, co otrzymujemy. Sami nie możemy spowodować prawdziwego żalu. Jest on darem od Boga.

Czytaj więcej…

TEZY NA TEMAT SPRAWIEDLIWOŚCI Z WIARY – część VI – NAWRÓCENIE

„Nawrócenie jest dziełem Ducha Świętego, który powoduje zmianę nastawienia względem Boga i stwarza nową zdolność poznania Go”.

Nawrócenie jest nazwane nowonarodzeniem. To początek duchowego życia. Nie jest to całkowita zmiana życia i przyzwyczajeń, która dokonuje się w jednej chwili, lecz jest to diametralna zmiana kierunku, w którym zdążamy. Nie możemy spowodować swego nawrócenia, jak również nawrócenia kogokolwiek innego. „Zmiana taka może nastąpić wyłącznie za sprawą Ducha Świętego” („Życie Jezusa”, s. 115). Często wielu młodych ludzi błędnie rozumie, czym jest prawdziwe nawrócenie. Niektórzy spoglądają na doświadczenie Saula na drodze do Damaszku, zapominając, że nawet Paweł potrzebował trzech spokojnych lat na pustyni arabskiej, zanim był gotowy rozpocząć swoją publiczną misję. Z drugiej strony, inni nie są pewni czy w ogóle dostąpili nawrócenia, ale przypuszczają, że tak, ponieważ są w kościele. Inni oddali się Chrystusowi, a gdy nie znaleźli cudownej zmiany w swoim charakterze następnego ranka, doszli do wniosku, że nie są nawróceni i czekają na następny emocjonalny apel, aby spróbować jeszcze raz. Kiedy dostąpił nawrócenia syn marnotrawny? Podczas gdy przebywał w zagrodzie świń. A gdzie znalazł się natychmiast po swoim nawróceniu? Był dalej w tym samym miejscu. Ktoś jednak dodał: „Lecz On nie pozostał tam dłużej”. To prawda. Jaka zmiana dokonała się w jego nawróceniu? Zmieniło się jego nastawienie. On ciągle miał długą drogę do odbycia, aby dotrzeć do domu swego ojca, ale jego nastawienie względem niego zmieniło się całkowicie. Ta zmiana nastawienia przygotowała drogę do pozostałych zmian, które miały nastąpić.

Czytaj więcej…

TEZY NA TEMAT SPRAWIEDLIWOŚCI Z WIARY – część V – PODDANIE

Poddanie to rezygnacja z polegania na sobie, a nie rezygnacja z naszych grzechów.

Czy kiedykolwiek robiliśmy jakieś postanowienia? Czy chcieliśmy zaprzestać grzeszenia przez postanowienie typu: „Od teraz będę czynił …, albo od tego momentu nie będę czynił ….”. Czy kiedykolwiek byliśmy zniechęceni odkrywając, że to nie działa?

Gdy mowa o poddaniu należy zapamiętać, że pierwszą i podstawową zasadą poddania jest to, że musi ono obejmować wszystko, nie 99%. W innym przypadku nie ma mowy o poddaniu. Trzeba wiedzieć, że poddanie nie jest w ogóle sprawą rzeczy, lecz w chrześcijaństwie chodzi o poddanie samych siebie Jezusowi. I właśnie jedynym sposobem, w którym możemy poddać wszystko jest poddanie samych siebie. Poddanie siebie jest podstawą poddania się Chrystusowi i wykonywanie Jego woli.

Czytaj więcej…

TEZY NA TEMAT SPRAWIEDLIWOŚCI Z WIARY – część IV – WIARA

„Znajomość Boga powoduje zaufanie do Niego. Jeżeli Go nie znamy, nie będziemy Mu ufali. Jeżeli Bogu nie ufamy, dajemy dowód, że Go nie znamy”.

Jakub 2,19 mówi: „Ty wierzysz, że Bóg jest jeden? Dobrze czynisz; demony również wierzą i drżą”. Aby posiadać zbawiającą wiarę, potrzebujemy czegoś więcej niż tylko umysłowej akceptacji. Diabeł wierzy, ale nie ufa. A to jest zdecydowana różnica. Dwa słowa opisują uzależniającą społeczność chrześcijanina od Boga: wiara i zaufanie. We współczesnym języku, wiara odnoszona jest od umysłowego przekonania. Jest ona czasami mylona z pozytywnym myśleniem. Ale prawdopodobnie, słowo „zaufanie” najpełniej opisuje biblijną zależność człowieka od Boga. Gdziekolwiek znajdujemy w Piśmie Świętym słowo „wiara”, możemy zastąpić je terminem „zaufanie” i wtedy być może zrozumiemy nowy wymiar tego znanego słowa. Na przykład: „Uwierz w Pana Jezusa Chrystusa, a będziesz zbawiony” (Dz.Ap.16,31) możemy przeczytać, „Zaufaj Panu Jezusowi Chrystusowi, a będziesz zbawiony”.

Czytaj więcej…

TEZY NA TEMAT SPRAWIEDLIWOŚCI Z WIARY – część III – GRZECH

„Każdy rodzi się grzesznym, ponieważ każdy rodzi się w oddzieleniu od Boga. Człowiek nie jest odpowiedzialny za fakt urodzenia się z grzeszną naturą”.

Mamy co najmniej trzy problemy z grzechem w tym świecie. Pierwszy problem polega na tym, że odziedziczyliśmy grzeszną naturę przy urodzeniu. Nasz drugi problem, to nasz grzeszny rejestr, dotyczący naszych przeszłych grzechów, które popełniliśmy. Trzeci problem dotyczy naszego obecnego grzeszenia. Czasami ludzie dochodzą do wniosku, że jeżeli obecnie zaprzestaną grzeszyć i jeżeli już nigdy by nie zgrzeszyli, to nie potrzebują już dłużej Jezusa. Lecz należy stwierdzić, że dopóki żyjemy, będziemy potrzebowali Jego usprawiedliwiającej łaski, aby okrył naszą grzeszną przeszłość i naszą grzeszną naturę.

Czytaj więcej…

TEZY NA TEMAT SPRAWIEDLIWOŚCI Z WIARY – część II

„Sprawiedliwość = Jezus. Nie mamy sprawiedliwości bez Jezusa”.

Czym jest sprawiedliwość? Może powiesz, że to prawe postępowanie, dostosowanie się do prawa Bożego czy świętość. Jednakże najlepszą i najbardziej kompletną definicją sprawiedliwości jest „Jezus”. Wszystkie inne definicje nie są odpowiednie. Jeżeli na przykład, sprawiedliwość jest zdefiniowana jako właściwe postępowanie, to jaką jedyną rzecz potrzebowaliśmy czynić, aby być sprawiedliwymi? Czynić to, co jest prawe. Nie potrzebowalibyśmy Zbawiciela, jeżeli sprawiedliwość byłaby oparta tylko na samym postępowaniu.

Czytaj więcej…

TEZY NA TEMAT SPRAWIEDLIWOŚCI Z WIARY – część I

Chrześcijanin czyni to co prawe, ponieważ jest chrześcijaninem, nigdy po to, aby nim być (Jan 15:5).

Wydarzenie miało miejsce podczas pierwszych kilku tygodni mojej pracy w nowym zborze. Moim celem było odwiedzenie każdej rodziny. Chciałem zapoznać się z członkami tamtejszego zboru. Po wstępnej rozmowie, stawiałem im jedno pytanie. To samo pytanie zadawałem w każdym domu. A brzmiało ono tak: „Jaka jest twoja definicja chrześcijanina?” „Kim jest chrześcijanin?” Następnie uważnie notowałem zdanie każdej osoby. Odpowiedzi były podobne następującym:

1. „Chrześcijanin to ktoś, kto żyje według złotej zasady”.
2. „Chrześcijanin to ktoś, kto żyje uczciwie”.
3. „Chrześcijanin jest uprzejmy i kochający”.
4. „Chrześcijanin jest dobrym sąsiadem”.

Czytaj więcej…

BÓG jest wciąż TAKI SAM
Historia pewnej przyjaźni

W życiu człowieka są chwile, kiedy nie wie co ze sobą począć. Wciąż dotykają nas jakieś niepowodzenia, rozgoryczenia, nieszczęścia, choroby, czasem nawet śmierć bliskich. Te sytuacje zwykle przerastają naszą odporność i wytrzymałość. Warto wtedy przypomnieć sobie słowa bezimiennego mędrca: „Nad chmurami zawsze świeci słońce”. Troski i problemy życia, zawsze ustępują jasnym jego dniom! Ale, jak odnaleźć te „jasne dni”? Znacznie łatwiej tego dokonać z pomocą bliskich osób i serdecznych przyjaciół. Gdy Ci się wydaje, że i oni też o Tobie zapomnieli, to wiedz, że jest Ktoś, kto Cię zawsze kocha, nigdy nie zawiedzie i nie opuści; to Twój Bóg – Twój Stwórca i Zbawiciel! Jego tęcza obietnicy jaśnieje po każdej życiowej burzy. W każdej sytuacji życia – nawet w obliczu śmierci i nad grobem ukochanej osoby – w Nim masz „mocne ramię” o które możesz oprzeć swoją zmęczoną, zrozpaczoną głowę! Właśnie ta mała broszurka opowiada o przyjaźni jaka zawiązała się i trwała pomiędzy trojgiem rodzeństwa i Mistrzem z Nazaretu.

Czytaj więcej…