Zdumiewające pszczoły

Od dawien dawna człowiek fascynował się pszczołami. Pszczeli rój jest symbolem przedsiębiorczości, wytrwałości, pracowitości i obowiązkowości. Złożoność jego funkcjonowania nie przestaje zdumiewać młodych i starszych. Precyzja, porządek, poświęcenie dla dobra ogółu i celowe, niestrudzone wysiłki to cechy pszczelego roju, który czasami bywa określany mianem „owadziego miasta”, a nawet „owadziej cywilizacji”.

Dwie fenomenalne umiejętności pszczół robią szczególne wrażenie, a są one związane z orientacją w przestrzeni i budowaniem plastrów. Te dwie umiejętności wymagają nadzwyczajnych zdolności matematycznych i geometrycznych, których pszczoły nie uczą się przecież w szkole.

Czytaj więcej…

Przedstawiamy zaledwie kilka z tysięcy cudów i tajemnic świata przyrody, których jedynym wyjaśnieniem jest to, iż zostały stworzone przez Boga. Żaden
myślący człowiek nie powinien przypisywać tego rodzaju zjawisk przypadkowi.

Piękno motyli

Wiele motyli jest tak pięknych, iż nazywa się je „ożywionymi kwiatami”, „liryką piękna” i „żywą tęczą”. Delikatne, barwne, przykuwające wzrok, pełne wdzięku, hipnotyzują swym urokiem. Ale choć ich delikatna struktura i wyjątkowe barwy wzbudzają zachwyt swym widokiem, to dopiero pod mikroskopem ujawniają całe swoje piękno. Mikroskop pozwala ujrzeć, że w wielu przypadkach barwy skrzydeł motyli nie są barwami pigmentowymi, ale barwami strukturalnymi. Powierzchnia skrzydeł jest złożona z mnóstwa mikroskopijnych, nakładających się na siebie łusek, jak dachówki na dachu, a ich powierzchnia jest
pokryta rowkami. Tak więc każda łuska jest miniaturowym spektroskopem, zdolnym do rozszczepiania światła na barwy składowe. To właśnie dzięki temu nasz wzrok rejestruje poszczególne barwy, tak różnorodne i żywe. Nic dziwnego, że motyle zostały nazwane „żywymi tęczami”. Mikroskop wykazuje, że w rzeczywistości są nimi! Kto, jeśli nie Bóg, mógł zaprojektować i stworzyć takie rozmnażające się „żywe tęcze”?

Czytaj więcej…

Obraz Boga w Starym i Nowym Testamencie

Mam takie zdjęcie w albumie rodzinnym: w upalny dzień odpoczywam na działce na leżaku, a mój prawie trzyletni syn wdrapuje się na mnie i podjada moje jabłko. Za każdym razem, gdy je oglądam przypominam sobie dotyk jego skóry. Pamiętam jak nosiłem moje dzieci na swoim biodrze wtulone we mnie. Pamiętam jak woziłem moją córkę na krzesełku zamontowanym na bagażniku roweru, i jak w drodze powrotnej z wycieczek zmęczona zawsze zasypiała opierając się o moje plecy.

Dotyk moich dzieci – niezapomniane uczucie. I nagle otwieram Pismo Święte i czytam: „Pan, twój Bóg, nosił cię, tak jak ojciec nosi swoje dziecię” (Pwt 1,31 BT). Czytam, że Bóg nosi mnie w swoich ramionach jak ojciec. Niesamowite. Co więcej, powyższy tekst jest prawdopodobnie pierwszym tekstem w Biblii, gdzie Bóg przyrównuje się do ziemskiego ojca.

Czytaj więcej…

„Powód do radości” – Grażyna Barna

Jak duch święty jest przedstawiony w Słowie Bożym?

Czytaj więcej…

BÓG jest wciąż TAKI SAM
Historia pewnej przyjaźni

W życiu człowieka są chwile, kiedy nie wie co ze sobą począć. Wciąż dotykają nas jakieś niepowodzenia, rozgoryczenia, nieszczęścia, choroby, czasem nawet śmierć bliskich. Te sytuacje zwykle przerastają naszą odporność i wytrzymałość. Warto wtedy przypomnieć sobie słowa bezimiennego mędrca: „Nad chmurami zawsze świeci słońce”. Troski i problemy życia, zawsze ustępują jasnym jego dniom! Ale, jak odnaleźć te „jasne dni”? Znacznie łatwiej tego dokonać z pomocą bliskich osób i serdecznych przyjaciół. Gdy Ci się wydaje, że i oni też o Tobie zapomnieli, to wiedz, że jest Ktoś, kto Cię zawsze kocha, nigdy nie zawiedzie i nie opuści; to Twój Bóg – Twój Stwórca i Zbawiciel! Jego tęcza obietnicy jaśnieje po każdej życiowej burzy. W każdej sytuacji życia – nawet w obliczu śmierci i nad grobem ukochanej osoby – w Nim masz „mocne ramię” o które możesz oprzeć swoją zmęczoną, zrozpaczoną głowę! Właśnie ta mała broszurka opowiada o przyjaźni jaka zawiązała się i trwała pomiędzy trojgiem rodzeństwa i Mistrzem z Nazaretu.

Czytaj więcej…

Co mówił Jezus o…
piekle

„Zmęczony jestem słuchaniem kazań na temat przyszłego życia i o piekle” – powiedział pewien młody człowiek. „Żyję teraz i chcę jak najlepiej wykorzystać teraźniejszość. Na życie przyszłe mam jeszcze czas! Czytaj więcej…

Co mówił Jezus o…
śmierci naszej

Wielu geniuszów ludzkości osiągnęło sławę pośmiertną, ale istnieje jeszcze inny rodzaj nieśmiertelności, daleko lepszy i doskonalszy niż ten, który człowiek osiąga mocą swego talentu. Nie jest to nieśmiertelność osiągalna czynieniem dobra, ale nieśmiertelność, której człowiek dostąpić może za łaską Jezusa Chrystusa. Została ona zapewniona człowiekowi zanim powstał świat, gdyż „została dana nam w Chrystusie Jezusie przed dawnymi wiekami. Teraz zaś objawiona została przez ukazanie się Zbawienia naszego, Chrystusa Jezusa, który zniszczył śmierć, a wyniósł na światło żywot i nieśmiertelność przez Ewangelię” (2 Tym. 1,10). Czytaj więcej…

„Porażka z Bogiem?„ Kazanie wygłoszone podczas Diecezjalnego Zjazdu Młodzieży – Poznań 2010. Dalsze informacje: mlodziezpoznan.zaufanie.pl

Czy czasem dzieje się w Twoim życiu tak, że bardzo się starasz, ale nic Ci nie wychodzi? Być może robisz coś nawet w słusznej sprawie, wydawałoby się, że występujesz na polecenie Boga, a i tak wszystko się wali? Czy można odnieść porażkę krocząc z Bogiem? Czy klęska oznacza odsunięcie się nas od Boga? Czy Pismo Święte milczy na ten temat? A może na jego kartach znajdują się podobne historie? Co wiemy na ten temat? Obejrzyj!

Rozważana historia opisana jest w 19 rozdziale Księgi Sędziów.

Co mówił Jezus…
o Bogu

Dr Harry Emerson Fosdick opowiadał, że pewnego dnia w Paryżu obok Woltera i jego przyjaciela przechodziła religijna procesja, która niosła krucyfiks. Wolter, który uchodził za niewierzącego podniósł kapelusz. Jego przyjaciel ze zdziwieniem zawołał: „Co, pogodziłeś się z Bogiem?” Na to filozof z typową 'jemu ironią odpowiedział: „My pozdrawiamy się, ale nie rozmawiamy ze sobą”.

Czytaj więcej…